Szparagi

Ze świeżych młodych szparagów można przyrządzać zarówno eleganckie dania, jak i naturalne preparaty, które pomogą złagodzić wiele dolegliwości. Dla celów leczniczych wykorzystuje się również niejadalne części podziemne (korzenie i kłącza) oraz nasiona i owoce. Przed ty

Ze świeżych młodych szparagów można przyrządzać zarówno eleganckie dania, jak i naturalne preparaty, które pomogą złagodzić wiele dolegliwości. Dla celów leczniczych wykorzystuje się również niejadalne części podziemne (korzenie i kłącza) oraz nasiona i owoce.

Przed tysiącami lat w basenie Morza Śródziemnego dziko rosnące szparagi wykorzystywano początkowo do celów leczniczych. Gdy stały się modnym przysmakiem, zaczęto masowo je uprawiać, by zaspokoić stale rosnący popyt wśród wyższych sfer. Z czasem rozpowszechniły się na całą Europę i Azję, a także trafiły za sprawą pierwszych osadników za ocean.

Nie przestając być iście królewskim przysmakiem, szparagi często wykorzystywano w medycynie ludowej, a także oficjalnej. Są bogatym źródłem wapnia, potasu, magnezu i cynku. Dostarczają witamin, przede wszystkim z grupy B, w tym szczególnie kwasu foliowego, a także prowitaminy A, witamin C, E. Są przy tym niskokaloryczne i bogate w błonnik. Z tej obfitości bierze się niezwykła wszechstronność zastosowań leczniczych.

Sok z całych młodych roślin szparagów (zarówno części nadziemnych, jak i podziemnych) stosuje się przy niedomaganiach nerek, pęcherza moczowego, w kamicy nerkowej, a także przy nieżytach przewodu pokarmowego, owrzodzeniach żołądka i dwunastnicy, stanach przedrakowych żołądka, chorobliwym wychudzeniu i w początkowych stadiach cukrzycy. Jest on także pomocny przy przewlekłych nieżytach oskrzeli, którym towarzyszy suchy kaszel. Okłady nasączone tym sokiem pomagają w niektórych chorobach skóry, jak egzema, łuszczyca, róża, trądzik, odleżyny, owrzodzenia (szczególnie żylakowe podudzi) i przy trudno gojących się ranach.

Korzenie i kłącza

W wielu krajach wykorzystuje się w celach leczniczych także korzenie i kłącza szparagów. W Rosji odwarami z nich leczy się kołatanie serca i likwiduje obrzęki, powstałe w wyniku niewłaściwej pracy serca i nerek. Naszym wschodnim sąsiadom pomagają też przy reumatyzmie i padaczce.

Ponadto badania wykazały, że preparaty ze szparagów obniżają ciśnienie, wzmacniają nerwy i układ odpornościowy, chronią wzrok, pomagają w odchudzaniu, a także (zwłaszcza zielone) mogą być stosowane

pomocniczo w walce z chorobami nowotworowymi.

Chcąc w pełni wykorzystać walory szparagów, trzeba pamiętać, że jest to warzywo wyjątkowo nietrwałe. Dlatego podczas zakupu trzeba wybierać wyłącznie świeże sztuki średniej grubości. Muszą mieć one wilgotne końcówki i jasne zamknięte główki. Świeże okazy potarte o siebie wydają charakterystyczny skrzypiący odgłos, a ich powierzchnia musi być gładka i połyskliwa. W zasadzie szparagi powinny być wykorzystane w dniu zakupu. Gdy przyjdzie je przechować dzień lub dwa, należy trzymać je w lodówce zawinięte w mokrą ściereczkę, aby nie wyschły i nie drewniały. Trzeba też unikać odgrzewania tego warzywa ze względu na dużą zawartość azotanów (350 mg na 500 g) i nie popijać go czerwonym winem, które niszczy zawartą w nim witaminę B1.

Partnerzy:

Oficjalna strona magazynu "Natura i Ty" wydawanego przez Centrum "REA" od 2008 roku.
Wydawca Centrum "REA" Rena Marciniak-Kosmowska. All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie i powielanie treści lub/i grafiki zawartej w tym serwisie bez zgody autora serwisu jest zabronione i chronione prawem.