Piękno, zdrowie i tajemnicza pyłku kwiatowego

Piękno, zdrowie i tajemnicza pyłku kwiatowego

Pyłki kwiatowe zaopatrują organizm w niezbędne składniki spożywcze. A już szczególnie dotyczy to osób zmagających się z problemami spowodowanymi złą przemianą materii, anemią, różnego rodzaju alergiami. Cytrynowożółte pyłki gryki, buku i bzu czarnego, oliwkowoszare dzwonk

Pyłki kwiatowe zaopatrują organizm w niezbędne składniki spożywcze. A już szczególnie dotyczy to osób zmagających się z problemami spowodowanymi złą przemianą materii, anemią, różnego rodzaju alergiami.

Cytrynowożółte pyłki gryki, buku i bzu czarnego, oliwkowoszare dzwonka, gęsiówki alpejskiej, jarzębiny, lebiody, porzeczki czy akacji, szarozielone dębu, agrestu, gruszy aż po czarny pyłek maku – festiwal barw, festiwal odcieni, ale również zdumiewająca różnorodność wielkości i kształtów, której świat możemy obserwować pod mikroskopem.

Po wyglądzie i barwie pyłku da się określić, z jakiej jest rośliny, toteż nie tylko botanicy, ale i archeolodzy posługują się badaniami pyłków dla ustalenia epoki, z której pochodzą wykopaliska. Na podstawie pyłków wydobywanych z torfowisk udało się odtworzyć florę okresu polodowcowego.

Czym w istocie jest ta roślinna „mąka” na pszczeli chleb? Pyłek kwiatowy to męskie komórki rozrodcze, produkowane przez roślinę w woreczkach kwiatowych (pylnikach), stanowiących część pręcików. To jednokomórkowe cuda wytwarzane w nieprawdopodobnych ilościach nie tylko przez rośliny kwiatowe, np. kwiatostan kukurydzy dostarcza 50 milionów pyłków, jedna bazia leszczyny prawie 4 miliony, a dmuchawiec około 250 tysięcy.

Zbieranie pyłku

Fruwając od kwiatu do kwiatu pszczoła robotnica rozrywa torebki pylników żuwaczkami i zbiera pyłek, lekko nawilżając go śliną z miodem, w który zaopatrzyła się, wylatując z ula, a następnie formuje miniaturowe kuleczki. Zbiera pyłek osiadający na jej owłosionym ciele przy każdym zetknięciu z kwiatem i jest chowny w koszyczkach, znajdujących się na tylnych nóżkach. Robotnica dobrze ubija swój skarb środkowymi nóżkami, aż utworzy się to, co pszczelarze nazywają obnóżką lub obnóżem. Co ciekawe, co jakiś czas pszczoła podlatuje w górę i zawisa w powietrzu, by „zważyć” ciężar obnóżek – gdy obie nóżki są równo obciążone, wraca do ula. Pszczoły mają doskonałe wyczucie wagi, np. gdy zbieraczka ma uszkodzone jedno skrzydło, to obnóże po tej stronie będzie lżejsze. Po dostarczeniu pyłku do ula, inne pszczoły długo i dokładnie ubijają jego grudki w ścianach komórek, w których zdążyło już przyjść na świat kilka pokoleń pszczół – w takich komórkach ścianki są nieco zaokrąglone i przez to nie ma szans pojawić się w nich pleśń, mająca w ciepłym i wilgotnym ulu doskonałe warunki rozwoju. Ubity pyłek jest powlekany rzadkim miodem jak lakiem, dzięki czemu chroni on przed dostępem powietrza. Tworzy to barwną mozaikę, ponieważ magazynowane zbiory pochodzą z różnych roślin. Tak powstaje pierzga – pokarm dla pszczół.

Składniki odżywcze

Pyłek kwiatowy to niezwykle bogata kompozycja składników odżywczych, które – jak się okazało – służyć mogą nie tylko pszczołom, ale również ludziom. Jego szczegółowy skład zależy nie od gatunku rośliny, z jakiej pochodzi pyłek, ale też od urodzajności gleby stanowiącej podłoże dla

Partnerzy:

Oficjalna strona magazynu "Natura i Ty" wydawanego przez Centrum "REA" od 2008 roku.
Wydawca Centrum "REA" Rena Marciniak-Kosmowska. All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie i powielanie treści lub/i grafiki zawartej w tym serwisie bez zgody autora serwisu jest zabronione i chronione prawem.