Jesion wyniosły

Jesion wyniosły jest pospolitym drzewem leśnym i ozdobnym. Rośnie prawie w całej Europie i w Azji Mniejszej, a u nas zarówno na nizinach, jak i w dolnych partiach gór, w lasach liściastych i mieszanych na żyznych, wilgotnych glebach. Ponadto jesion to drzewo dekoracyjne, a szczególnie ce

Jesion wyniosły jest pospolitym drzewem leśnym i ozdobnym. Rośnie prawie w całej Europie i w Azji Mniejszej, a u nas zarówno na nizinach, jak i w dolnych partiach gór, w lasach liściastych i mieszanych na żyznych, wilgotnych glebach.

Ponadto jesion to drzewo dekoracyjne, a szczególnie cenionymi jego odmianami są: jesion płaczący, złocisty, kędzierzawy, srebrzysty, pospolity.

Jest jednym z największych drzew, które w sprzyjających warunkach dorasta do 40 metrów wysokości i osiąga około metra średnicy pnia. Kora młodych drzew jest gładka, początkowo zielonoszara, później spękana, ciemnobrunatna, prawie czarna.

Jesion ma długie (do 40 cm) liście złożone z kilkunastu jajowatych listków i niepozorne, zielonawe kwiaty – zakwitające w dość dużych wiechach. Owocami są jednonasienne, brązowe skrzydlaki, zebrane w zwisających kiściach, pozostające na drzewie aż do wiosny.

Surowcem leczniczym jest kora (Cortex Fraxini), a niekiedy również liście (Folium Fraxini). W lecznictwie ludowym stosuje się ponadto sok ze świeżych liści, pączki, nasiona i drewno.

Kora

Korę jesionową pozyskuje się z młodych gałązek wczesną wiosną, z wyrębów leśnych. Suszy się ją rozłożoną cienką warstwą w przewiewnych, zacienionych miejscach. Prawidłowo wysuszona i przechowywana nie traci swoich właściwości terapeutycznych przez 4 lata.

Liście

Liście zbiera się na początku lata, wybierając dobrze wyrośnięte, całe i zdrowe. Suszy się je w cienkich warstwach w cieniu lub w suszarniach w temperaturze nie przekraczającej 40oC. Zachowują one zielony kolor zbliżony do naturalnego, mają specyficzny zapach i nieco ściągający smak. Przechowuje się je przez 2 lata.

Dotychczasowe badania fitochemiczne wykazały, że zarówno kora, jak i liście jesionu wyniosłego są bardzo dobrym źródłem kumaryn, występujących w stanie wolnym i w formie glikozydowej. Są w nich również flawonoidy, triterpeny, sterole, irydoidy, alkohol cukrowy – mannitol oraz glikozydy – syryngina, fenolokwasy i wiele związków mineralnych.

Wyciągi z kory i liści działają przeciwbakteryjnie, przeciwgrzybiczno i wirusobójczo.

Słynni starożytni lekarze – Hipokrates i Teofrast stosowali jesionowe liście jako środek moczopędny i łagodnie przeczyszczający. Leczyli nim głównie schorzenia reumatyczne i artretyczne.

Sok ze świeżych liści uważano za skuteczny środek przeciwko ukąszeniom węży. Okłady z kory i liścia przynosiły też ulgę przy złamaniach i trudno gojących się ranach.

Obecnie wiadomo, że kora jesionu nieznacznie zwiększa ilość wydalanego moczu i usuwa wraz z nim szkodliwe produkty przemiany materii, i dlatego stosuje się ją w leczeniu skazy moczanowej (dny) oraz otyłości.

Znajduje również zastosowanie w leczeniu reumatyzmu stawowego i

Partnerzy:

Oficjalna strona magazynu "Natura i Ty" wydawanego przez Centrum "REA" od 2008 roku.
Wydawca Centrum "REA" Rena Marciniak-Kosmowska. All Rights Reserved. Wszystkie prawa zastrzeżone.
Kopiowanie i powielanie treści lub/i grafiki zawartej w tym serwisie bez zgody autora serwisu jest zabronione i chronione prawem.